i wiesz? mamy siebie nawzajem

https://bioretonasiebie.blogspot.com/

- Po chuj to wszystko? - zapytałam roztrzęsiona z nerwów. - Wydzwaniam do ciebie od wczoraj. Dzięki bogu jest dziewiąta rano. - Po prostu chciałem pobyć z dala od telefonu, byłem na dobrym melanżu. - Byłem na dobrym melanżu. Byłem-na-dobrym-melanżu. Ty tak serio? Tylko tyle masz mi do powiedzenia? - Chyba mogę wyjść z domu. - wrzasnął. Był pijany. Koleżanki go doprawiły, a później wsadziły do taksówki. Niestety włączył się również agresor. - Jutro wyjeżdżasz na koncert, na Pomorze. Tak chcesz się pożegnać? Znudziło ci się dwa miesiące w monogamii? - To jedź. Nawet dziś. - O co ci chodzi? - O nic. Idź stąd! - Co ty powiedziałeś?! - To co słyszałaś. - wybełkotał. - Jestem najebany, chce spać i obudzić się jutro bez kaca. - Jesteś żałosny. Po co ja w ogóle z tobą rozmawiam? - Wyjdź. Odwróciłam się w stronę drzwi wyjściowych i już prawie przekroczyłam próg, kiedy z łazienki wyszła naga blondynka. Bez ubrań. I na mój widok zapiszczała jakby obdzierali ją ze skóry. Wybiegłam z m...

,,Wiele myślałem ostatnio i próbowałem naprawić to co między nami. Czuję, że powoli się oddalasz nie biorąc mnie ze sobą. Jeśli wszystkie lata znaczą tyle co nic, z tak niejasną przyszłością... Czy to po to było to wszystko?'' No tak. Zapomniałam, że Grzegorz ma mojego mejla. Doskonale wie, że siedzę po nocach na laptopie. I wysłał do mnie wiadomość, która jest niczym innym jak tekstem piosenki. Poeta XXI wieku - kiedy brakuje ci słów, podpierdol cudze. Nie mniej jednak czułam się osaczona. Kupiłam mieszkanie, zaprzyjaźniłam się z kilkoma osobami, trochę tańczę dla odstresowania i wydawało mi się, że wszystko się układa, choć ciągle poszukuję pracy. Wiedziałam, że o swoich problemach będę mogła pogadać z Możdżonem. Wprosiła mi się pierdoła do mieszkania razem ze swoją Hanią. Ona śpi, a on dokańcza ze mną butelkę nalewki. A raczej ja piję, a on raczy się wodą z cytryną. Pieprzony abstynent, nic się nie zmienia. - Gregor zwariował. Nachodzi cię. To podchodzi pod paragraf. Uwie...

Nigdy nie myślałem, że dorośniemy. Może dalej jesteśmy młodzi, może zawsze będziemy patrzeć w przeszłość i myśleć, że było lepiej niż nam się wydawało. Może to są momenty, może przegapiłem to o czym one były. Bałem się przyszłości, myśląc o przeszłości, przegapiając teraźniejszość. Luty 2014 - Pali się! Wołanie babci rozległo się w całym domu. Wszyscy zaczęli wybiegać. Ale to ja miałam największy problem żeby wydostać się z pożaru. Każdemu udało się jakimś cudem uciec. Bez szwanku. Ale mój pokój znajdował się na samej górze, na końcu korytarza. Ogień zdążył się rozprzestrzenić. Ostatnie co pamiętam to widok strażaka, który wbiegł do zadymionego pokoju i wyniósł mnie na plecach. * Babcia i dziadek po tygodniu od pożaru odwiedzili mnie w szpitalu. Oczywiście robili to codziennie, ale dopiero teraz powiedzieli o swoich planach na najbliższy czas. - Madziu. Wszyscy chcemy wrócić do Polski. - Naprawdę? Dlaczego się poddajecie? - zapytałam, bo modliłam się, żeby nie mówili p...