https://bioretonasiebie.blogspot.com/

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

#1 Hej Spała, wioska niemała...

Podobno, żeby cokolwiek zacząć robić, nawet jeżeli jesteśmy super wybitni i tak trzeba mieć znajomości. Chociaż minimalne. Wiadomo. Ten wciśnie tutaj, ten tutaj, a następny jeszcze tam i biznes się kręci. I tak oto kilka lat temu, a mianowicie jakieś cztery, biznes zaczął kręcić mój starszy brat zwany pieszczotliwie Parszywą Gnidą, który przez całe życie nieświadomie i całkowicie niechcący rujnował mi życie, chociaż moje przejęcie się tym było zerowe. Nie żebym miała mu za złe, czy coś! Broń Boże! On tylko w przeciwieństwie do mnie przyprowadzał do domu porządne dziewczyny, a nie degeneratów. Zdaniem moich rodziców każdy mój potencjalny kolega, z którym piłam piwo podczas oglądania meczu był społecznym marginesem, za to rafałowa Justyna... Żonka, żoneczka, żona, żonusia... Cud natury a nie synowa! No. Ale już. Więc jako ta gorsza część rodziny, czarna owca w czarnych włosach postanowiłam pójść w ślady chodzącego ideału i pomimo sprzeciwów, bo wolałam kontynuować naukę dwa lata później,...
Czytaj więcej

#7 To ty nic nie wiesz?!

Tak się złożyło, że w drodze do Polski siedziałam z Bartoszem. Tak. Tym Bartoszem, który bał się lotu jeszcze bardziej niż ja. Przy starcie obydwoje mieliśmy zamknięte oczy i z całej siły ściskaliśmy podłokietniki przy fotelach. - Wiesz? - szepnęłam. - Dla mnie to chyba nie ma różnicy, czy lecimy klasą ekonomiczną, czy tą dla burżuji. - A no. Zaraz pójdę do Olka i wezmę coś na spanie. Jak powiedział, tak zrobił. I za moment już prawie odlatywał, kiedy spojrzał na mnie i zadał pytanie. - A ty co robisz? - Bije się z myślami. - To dostaną wpierdol. - dopowiedział idący do toalety Pit a ja przewróciłam oczami i już miałam zagadać Bartka, bo jak szybko odpłynie to zostanę samotna. Niestety. Już to zrobił. I to z otwartą buzią. Fuj. Co do słów Pita... Wstyd się przyznać o czym myślałam, ale wszystko przez to, że poprzedni dzień był dziwny i zakończył się jeszcze bardziej dziwnie. Dziś niestety wcale nie jest lepiej. Z Bartmanem zachowujemy się tak, jakby nic się nie wydarzyło. I dobrz...
Czytaj więcej

#13 Ona kazała mi wybierać.

- Już bym chciał być po wszystkim. - stwierdził niespodziewanie Guma, siedzący w towarzystwie Kurka, Pita, Zbycha, Jarskiego i Kubiego. Nieważne, co robiłam w jednym miejscu z Bartmanem. Nawet nie zauważyłam, że dosiadł się piętnaście minut temu. - Po co wracać bez medalu? - wtrącił Dziku. - Ale ja nie powiedziałem, że bez medalu. Co, nie chciałbyś leżeć z Moniką na plaży a później wrócić do domu i jedyne czym się zająć to koszeniem trawnika? Przynajmniej na jakiś czas. Później w końcu zechciałbyś wrócić na parkiet. - Dobra, gawiedzi. Andrzejek wzywa, robota papierkowa. - No to do jutra, Madziu. Odeszłam od towarzystwa i wolnym krokiem udałam się w stronę pokoju, w którym pracowałam. - Czego dusza pragnie? - odebrałam telefon od mojej bratowej. Właściwie, to po co ona do mnie wydzwania? - Co z Rafałem? Ma wyłączoną komórkę. Albo z kimś rozmawia już prawie dwadzieścia minut - Zapewne pracuje. - Magda, ale ja muszę z nim pogadać. Naprawdę. - Ej, ale stało się coś? - teraz to ja...
Czytaj więcej